Follow by Email

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

2010 chef με ξερό ψωμί


Ξέρω ξέρω, είμαι απαράδεκτη, αλλά δεν μπορώ, αμα δω εκπομπή μαγειρικής στην τηλεόραση θα τη δω, μωρε δεν πα να ναι το χειρότερο ριάλιτυ, εγώ θα τη δω.
Και εδώ που τα λέμε αν εξαιρέσεις κάτι μικρολαθάκια απο τους παίκτες όπως μια φορά που μαγείρεψαν με κρέμα γάλακτος και μπέικον οκ, βλέπετε μια χαρά κι έχεις και μια αγωνία μη σου πω και δύο αν θα κάνει το ραβιόλι στο σωστό πάχος ή αν το πιάτο μοιάζει με έργο τέχνης ή είναι τουρλουμπούκι ή ακόμα ακόμα τα τσίπς τυριού θα ψηθούν στο σωστό χρόνο ψησίματος ή θα είναι μαλακά...
Α όλα κι όλα μετά απο τόσο καιρό ενδελεχούς παρακολούθησης του kitchen nightmares
Ακόμη και γω που δεν φημίζομαι για τις μαγειρικές μου ικανότητες κάτι έχω αρχίσει να καταλαβαίνω, μέχρι που θα άνοιγα εστιατόριο αν δεν είμασταν με τα τσαρούχια σε εποχή μεγάλης κρίσης που το χρήμα είναι κάτι που περισσότερο θυμόμαστε παρά το έχουμε, τύπου θυμάσαι τότε που πίναμε τρεις τεκίλες κάθε βράδυ? ε καμμία σχέση, τώρα βγαίνεις μια φορά τη βδομάδα για ένα τσάι που κοστίζει 3,5 ευρώ και σου φαίνεται και εξωφρενικό το πόσο!
Και τελικά ποιος μπορεί να μας πει τι θα γίνει? πόσο χειρότερα θα γίνουν τα πράγματα? θα βγάλουμε το μήνα? θα τη βγάλουμε ως τα χριστούγεννα? θα ξαναφάμε μπον φιλέ ή θα τη βγάζουμε με ψωμί ελιά και πολύ μας είναι?
Στα αγωνιώδη αυτά ερωτήματα δεν έχω απάντηση γιαυτό κάθομαι και παρακολουθώ με τις ώρες ριάλιτυ και εκπομπές μαγειρικής προφανώς μ' έχει πιάσει κατοχικό σύνδρομο ή μπορεί και να το κουβαλούσα πάντα στο dna μου, απλώς τώρα βγαίνει στη φόρα και προφανώς δε βγαίνει μόνο σε μένα βλέποντας τις τηλεθεάσεις αυτών των εκπομπών.
Σκέφτομαι τι ωραίο που θα ήταν να μπορούσες να δοκιμάσεις κιόλας απ τα πιάτα ή να γέμιζες την κατσαρόλα σου απευθείας μ αυτό που μαγειρεύεται! αλλά επειδή αυτό αργεί ακόμα να γίνει ας πιαστώ να κάνω κανένα φαγητό γιατί μ' αυτά και μ' αυτά μ' έπιασε και μια λιγούρα....

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

I am love του Λούκα Γκουαντανίνο


Σάββατο, πρωί κάνω τα καθιερωμένα ψώνια της εβδομάδας και πέφτω πάνω σε γκρούπ με υποψήφιο Δήμαρχο και τη συνοδεία του, μαζί και οι κάμερες και φυσικά είμαι αγουροξυπνημένη με όρθιο μαλλί και ο υποψήφιος με αιφνιδιάζει πιάνοντας μου το χέρι πριν καλά καλά καταλάβω τι γίνεται(!)θα μας βοηθήσετε με ρωτάει με σιγανή φωνή, θα προσπαθήσω ψελλίζω, αν γεμίσετε με ποδηλατόδρομους την πόλη....ήθελα να του πω να ξαναπεράσει απο τη γειτονιά μια μέρα που δεν έχει λαική για να δει πόσο βρώμικη και παραμελημένη είναι, δεν το είπα φυσικά, πάλι καλά που είπα κι αυτά που είπα, η Τούμπα δεν έχει ποδηλατόδρο μου λέει, ναι και είμαστε στο έλεος των αυτοκινήτων απαντώ, όλα αυτά ενώ μου κρατάει το χέρι...
Το μεσημέρι ανεβαίνουμε στα κάστρα και πάμε τοίχο τοίχο για ούζο, με το ζόρι βρίσκουμε τραπέζι, οι τιμές είναι πολύ χαμηλές 10 ευρώ το άτομο περίπου. γιαυτό προφανώς και είναι τίγκα μεσημέρι βράδυ, ο κόσμος τα ψάχνει πια.
Περπατάμε στην παραλία και απολαμβάνουμε ένα υπέροχο φθινοπωρινό απόγευμα, όταν βραδυάσει αποφασίζουμε να πάμε σινεμά στο Ολύμπιον, ξέρουμε ότι συνήθως θα είμαστε εμείς κι εμείς, αλλά η αίθουσα γεμίζει αμέσως, ο μέσος όρος ηλικίας είναι τα 60, βλέπω φάτσες που παρελαύνουν απο τις σελίδες με τα κοσμικά της πόλης.
Στα πρώτα λεπτά της ταινίας καταλαβαίνω γιατί, στο διάλειμμα η Μ λέει ότι όλοι αυτοί ήρθαν να δουν πως ζουν οι πραγματικοί αστοί, έχει δίκιο.
Η ταινία είναι ένα δείγμα αισθητικής που παραπέμπει σε ανάλογες ταινίες του Ιταλικού νεορεαλισμού.
I am love του Λούκα Γκουαντανίνο μια ταινία που βάζει στο μικροσκόπιο τη διακριτική Μιλανέζικη μπουρζουαζία με τη γοητεία αλλά και την υποκρισία της.
Η ιστορία ξεκινάει στο Μιλάνο, όπου η Emma (Tilda Swinton) διοργανώνει ένα οικογενειακό δείπνο γενεθλίων στο υπέροχο παραδοσιακό της σπίτι. Ο επίτιμος καλεσμένος είναι ο πεθερός της Emma, ο Ferzetti, ο οποίος κλέβει την παράσταση ανακοινώνοντας τη μεταβίβαση της οικογενειακής επιχείρησης, από κοινού, στον σύζυγο της Emma και τον νεαρό όμορφο υιό της, Edo.
Μετά τον θάνατο του Ferzetti, η οικογένεια διαπραγματεύεται την πώληση της επιχείρησης, ενώ η Emma συγκλονισμένη από τη διαπίστωση πως η κόρη της είναι λεσβία, συνάπτει ερωτική σχέση με τον Αντόνιο, έναν νεαρό σεφ με τον οποίο ο νεαρός Edo ελπίζει να συνεχίσει τη ζωή τους σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο...